مر ايشان را كه سزاوار اين بود كه در دار دنيا گفته شويد كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا بخوريد و برخوردار شويد از مستلذات دنيا در اندك زمانى و ميتواند كه « كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا » كلام مستأنف باشد و ربطى بكلام سابق نداشته باشد يعنى در دنيا بطريق تهديد به مكذبين گويند كه « كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا » اگرچه بحسب ظاهر اين امر است بحسب حقيقت اين نهى بليغ و زجر عظيم است إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ بدرستى كه شما گناهكاران و مشركانيد وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ عذاب دايم باد مر تكذيب كنندگان اين وعيد را كه آن تمتع در دنيا در زمان قليل است وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا و چون گفته شود مر ايشان را كه ركوع كنيد يعنى اطاعت نمائيد خداى تعالى را در اوامر و نواهى و متواضع باشيد لا يَرْكَعُونَ ركوع نكنند و اطاعت ننمايند . و بعضى گفته‌اند كه مراد از ركوع نماز است بنا برين آيت دلالت دارد بر اينكه كفار مكلف بفروعند و از مقاتل منقولست كه اين آيت در شأن ثقيف نازل شده وقتى كه حضرت ايشان را به نماز امر فرمود ايشان گفتند كه اين بر ما عيب و عار است بنا برين معنى آيت اين است كه چون گفته شود مر ايشان را كه در نماز ركوع كنيد ركوع نميكنند ازينست كه حديث درآمده « لا خير فى دين ليس فيه ركوع و سجود » على بن ابراهيم روايت كرده كه اى : و اذا قيل لهم توالوا الى الامام لم يتوالوه » يعنى هر گاه گفته شود منافقين را كه قبول ولايت امام معصوم بكنيد ايشان قبول آن نكنند و سر باز زنند وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ عذاب دايم باد مر تكذيب كنندگان نماز و ساير عبادات را يا مر مكذبان ولايت و خلافت امام را . و بعد ازين حقتعالى به پيغمبر خود صلوات اللَّه عليه و آله گويد كه فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ پس بكدام كتاب بعد از قرآن ايمان ميآرند يعنى با وجود اعجاز قرآن و اشتمال آن بر حجتهاى واضحه و معانى شريفه هر گاه كفار به آن ايمان نيارند پس بيقين بكتابى